(p)leisure

...and a happy new year!

2010-01-19T19:12:00.004+02:00

χμ....

μετά από ενάμιση χρόνο φιλενάδα σου άναψε λαμπάκι πάνω από το κεφάλι, και ξαφνικά θυμήθηκες πως κάπου βολοδέρνει ένα παρατημένο μπλογκάκι και αναρωτήθηκες πώς θα ήταν να ξαναγράψεις!

βέβαια πριν από αυτό -σε πιάσαμε, αφελεστάτη- αναρωτήθηκες αλήθεια τι να γράψεις;

για τη νέα χρονιά που αρχίζεί;

για όλη την προηγούμενη που πέρασε;

για τις αλλαγές που έγιναν ή για αυτές που -ορατά πια- έρχονται;

απ΄την Κική και την Κοκό ποια να διαλέξω; αγαπάω την Κική μα μ'αρέσει και η Κοκό...

και ναι, το παραδέχεσαι θέλεις πολύ να γράψεις για όλα, αλλά ταυτόχρονα κάτι σε "κόβει" και δεν μπορείς να συνθέσεις ούτε μια γραμμή της προκοπής, και τα-νταν! να ο λόγος που δε γράφεις τόσο καιρό...

και να που κατάφερες να γράψεις 10 σειρές χωρίς να λες τίποτα! μπράβο είσαι και πολύ μάγκας...

α! και για να μην ξεχνιόμαστε: ΚΑΛΗΧΡΟΝΙΑ

lane 4

2008-08-25T20:02:00.002+03:00

Εκεί που δίνουν το προβάδισμα φιλενάδα. Έχεις κάνει λέει τον καλύτερο χρόνο στα προκριματικά, είσαι το φαβορί. Όλες οι κάμερες πάνω σου κουκλίτσα. Είσαι το γκανιάν. Η Μαύρη Αστραπή. Ο Λευκός Σίφουνας. Το Δέκα το Καλό. Η Ντάμα Κούπα. Ο πρώτος λαχνός στο τρίδυμο με τζακποτ. Ο Άσος στο μανίκι και δε συμμαζεύεται...

Έτοιμη για εκκίνηση, οι αισθήσεις στο κόκκινο για το μπανγκ του αφέτη. Τα καρφάκια σου στιλβωμένα για το σκληρό ταρτάν. Το κεφάλι κάτω. Συγκέντρωση.

Έφυγες και τρέχεις πρώτη, με διαφορά και το βλέπεις. Μπροστά σου μόνο το νήμα.

Και εκεί λίγο πριν τον μεγάλο σου τερματισμό και τον απόλυτο θρίαμβο, σκοντάφτεις στο εμπόδιο.

Τελικά ήταν δρόμος μετ'εμποδίων αλλά κανείς δε σου είπε για εμπόδια...το βρήκες μπροστά σου λίγο πριν το τέλος.

ορμόνη πάρτυ

2008-07-17T16:25:00.005+03:00

Είναι γεγονός φιλενάδα πως αυτές οι μικροσκοπικές οργανικές ενώσεις που κατοικοεδρεύεουν στο κορμάκι σου ξέρουν να το γλεντάνε καλά.
Μία από αυτές, η Εχωνευρορμόνη έχει γενέθλια και της ήρθε η υπέρλαμπρη ιδέα, να τα γιορτάσει με όλες της τις αγαπημένες φιλενάδες. Ανασκουμπώθηκε λοιπόν για τις ετοιμασίες. Αρχικά συνέταξε τη λίστα των καλεσμένων - κυρίως για τυπικούς λόγους, μιας και κάθε φίλη ορμόνη είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτη σε αυτή τη φιέστα. Πρώτη έπιασε την Οικονομορμόνη που της έχει μεγάλη αδυναμία έτσι σφιχτή και λιπόσαρκη που είναι, κυρίως στα τέλη του μήνα. Ύστερα την Εργατορμόνη παρεά με την κολλητή της την Παπαροδιευθυντορμόνη που μαζί είναι σε αέναη κίνηση και εγγυόνται πάντα ξέφρενες στιγμές έντασης. Φυσικά δε λείπει η μονίμως απορημένη και φερόμενη ως θύμα Γκομενορμόνη, που ρίχνει σκλήρη δουλειά σε κάθε ανάλογη διοργάνωση. Μετά είναι και εκείνη η παραπονιάρικη, η Έχεισκαιμιαμαναρμόνη που όλοι την συμπαθούν αλλά κανείς δεν της κάνει παρέα, αλλά πάντα δίνει την ώθηση όταν οι άλλες σταματούν το γλέντι. Μερικές λιγότερο φασαριόζες είναι η Φίληπουμόλισχωρισορμόνη και η Γαμοσβαφτισορμόνη, που όταν έρχονται μαζί έχουν το κακό συνήθειο να ζηλεύουν και να τσακώνονται, αλλά είναι κεφάτες για τους δικούς τους λόγους και αυτό πάντα βοηθάει. Έπειτα είναι και κάτι άλλες πιο αφανείς που όταν χρειάζεται δίνουν το δικό τους τόνο στο γλέντι όπως αυτή η Δενεχωτιποταναφορεσορμόνη και η Σαβουριαζωταπαντορμόνη, και άλλες τόσες που δεν αναφέρονται αλλά είναι του ιδίου βεληνεκούς περίπου.
Αφού λοιπόν τελειώσει το σκαρίφιμα της λίστας -ποτέ δεν ξέρεις ποια άλλη θα σκάσει μύτη- συνεχίζει με τη διακόσμηση, το μπουφέ και την κάβα. Τέλος βάζει τα καλά της, το μικρό μαύρο φόρεμα και την πέρλα στο λαιμό και ξεκινάει να δέχεται τους προσκεκλημένους.
Είναι ώρα να αρχίσει το πάρτυ.
Μέσα στο δικό σου μαγαζί φιλενάδα.
Ευτυχώς που ξέρεις πως κάποια στιγμή θα σκάσει μύτη η Ελαστασυγκαλασουφιλεναδορμόνη και θα τους τη σπάσει!

ένας χρόνος

2008-07-01T23:49:00.002+03:00

Πήρες πρέφα φιλενάδα τι έγινε; Μην τρομάζεις χαζοβιόλα, δεν είναι απολογισμός. Μια απλή ημερολογιακή διαπίστωση είναι. Όχι μην αναλωθείς πάλι στη σχετικότητα του χρόνου -έχουν πασχίσει άλλοι. ΄

Κοιτάς με απορία τον καθρέφτη, και σου σκάει το παραμύθι του στα μούτρα.

Αλλαγμένη έκφραση λες, ωραία.

Άλλη ζωή λες, πολύ ωραία.

Αυτή που αν στην περιέγραφαν πριν έναν ημερολογιακό χρόνο, θα έπεφτες κάτω από τα γέλια, ίσως να έριχνες και κανένα φάσκελο από αυτά τα χορταστικά, τα ξεγυρισμένα. Ίσως φάνταζε απίστευτο, φαιδρό, ...χονδροειδές; Ένα από αυτά τα σενάρια που δε σου κολλάνε πουθενά, που λες φουλ στην αμφιβολία και με μια δόση ειρωνείας "σιγά...".

Είναι αυτή η πραγματικότητά σου φιλενάδα που μπλέχτηκε με τις τροχιές ανθρώπων ξένων, που σε έκαναν δική τους. Και΄συ; Δεν ξέρεις ακόμη τι είναι δικό σου, ποιοι είναι οι δικοί σου ξένοι και ποιοι ειναι οι οικείοι; Πώς τους μοίρασες και πού είναι ο καθένας;

Ποιον πας να ξεγελάσεις βρωμοκόριτσο; Ποτέ σου δεν κατάφερες να κατηγοριοποιήσεις ανθρώπους, να τους φορέσεις μια πολυπόθητη ταμπέλα όπως "φίλοι", "συνεργάτες", "γκόμενοι", "οικογένεια" και άλλα τέτοια όμορφα και τόσο οργανωτικά. Μονίμως εκτός και όλοι μαζί. Παραδέξου ότι βαριέσαι να ξύσεις την επιφάνεια, και λες δε γαμείς ας είναι μονίμως εκτός και όλοι μαζί. Σκας και ένα ενοχικά πονηρό χαμογελάκι και καθάρισες, πού να τρέχεις τώρα με τα τακούνια στα σπαρμένα;...

Είμαι περίεργη να σε δω σε ένα χρόνο κουκλίτσα!

πατουσάκια

2008-06-27T00:21:00.002+03:00

Έι φιλενάδα έλα να σου πω μια ιστορία θερινή -όχι απαραιτήτως νυκτός και ουδόλως σαιξπήρική- άλλα τουλάχιστον ελαφρώς δροσερή, με μια πιτσιλιά αλμύρας βρε αδερφέ.

Πάνω στο ψιλό το πετραδάκι, εκείνο που μερικοί λένε γαρμπίλι, δυο πατουσάκια μισοπατάνε αβέβαια, ίσως με μια ελαφρά ενόχληση άντε και με ένα σούρσιμο. Μισό βήμα αριστερά σκάει το κύμα και μισό βήμα πίσω δυο μεγάλες, βαριές πατούσες ακολουθούν. Βέβαιες. Στέρεες. Κρατάνε ολόκληρο τον κόσμο. Όπως κανείς άλλος δεν μπορεί.

Τα πατουσάκια πισωγυρνάνε, κοντοστέκονται, άρυθμα και άτσαλα, σχεδόν αναποφάσιστα. Κλέβουν λίγο από το νερό και λίγα πετραδάκια και πατάνε πάνω στις μεγάλες, βαριές πατούσες. Τις βέβαιες. Τις στέρεες.

Αυτές με τη σειρά τους σηκώνουν τα πατουσάκια ανέμελα, χωρίς κόπο κανένα. Μετά από κάποια βήματα τα πατουσάκια ξαναπαίρνουν μπρος, αρχίζουν πάλι την περιπλάνηση και μετά γίνονται γονατάκια, ακουμπισμένα στο πετραδάκι, εκεί πάνω στο κύμα. Και μικροί αγκώνες και χεράκια που αρχίζουν το παιχνίδι, δίπλα στις μεγάλες τις βαριές πατούσες.

Όλα ανέμελα. Και βέβαια. Και στέρεα.

[...]

Ωπ! να και άλλα δυο πατουσάκια, χρόνια μετά, σε άλλη παραλία δίπλα σε άλλες μεγάλες, βαριές πατούσες, λίγο πολύ κινούνται στο ίδιο μοτίβο με τις προηγούμενες, τις παλιές. Κάπου όμως φιλενάδα μπλέκονται και άλλες δυο τώρα. Λίγο πιο ανάλαφρες, όχι και τόσο μεγάλες και σίγουρα λιγότερο βαριές. Όχι και τόσο βέβαιες, σχεδόν καθόλου στέρεες. Γιατί δεν είναι δίπλα τους εκείνες οι παλιές οι μεγάλες που πατούσαν πάνω τους. Και το άλλο, το καινούριο ζευγάρι έχει μια δική του δυναμική.

Αλλά εκεί δίπλα στο κύμα, τα πατουσάκια φωνάζουν τις πατούσες, και τα δυο ζευγάρια μαζί, για να πατήσουν αυτά με τη σειρά τους αρχικά στις βαριές, τις στέρεες και να παίξουν με τις ανάλαφρες, να τις κάνουν βέβαιες.

Τι περιμένεις τώρα φιλενάδα; Να ακούσεις το ...και ζήσαν αυτοί καλά και ΄μείς καλύτερα; Στις αμέτρητες παραλίες, άπειρα πατουσάκια και αντίστοιχες πατούσες αφήνουν τα εφήμερα ίχνη τους. Δεν έχει τέλος και άρχή αυτή η ιστορία.

Ευτυχώς!

κούραση

2008-05-31T00:55:00.002+03:00

Ε όχι ρε φιλενάδα, τώρα που ετοιμάζεις την επιστροφή σου να μου σούρνεσαι παλτό από τα αποδυτήρια. Κάτσε φρόνιμη θα σε στείλω κερκίδα.

Α! ναι... αυτή η πάγια τακτική της αυτοτιμωρίας χοροπηδάει ξέφρενα δίπλα σου παρέα με τα ενοχικά σου σύνδρομα.

Πότε θα θυμώσεις πραγματικά με τους άλλους; Πότε θα πάψεις να δικαιολογείς τις μαλακίες του καθένα; Μήπως τότε που θα κουραστείς να χαϊδεύεις τα λάθη; Τότε που θα σκάσει το τσουνάμι του εγωισμού και θα αφήσεις τις ευθύνες για αλλού; Μικρέ μου βλάκα, δεν θα τα καταφέρεις εύκολα.

Φόρτωνε όπως έχεις μάθει τα σφάλματα πάνω σου, άσε τον κλέφτη να φωνάζει και μην παραπονιέσαι σε κανένα, φιλενάδα-χαλάκι.

Έτσι αφελώς.

Γιατί φοβάσαι μην κάνεις λάθη, μην κατηγορήσεις κανένα αδίκως.

Άντε φιλενάδα πάρε λίγο μπρος, δες γύρω σου και πιάσε το νόημα και άσε την τελειότητα στο Θεό.

Γιατί μικροί Θεοί δεν υπάρχουν.

πάλι (ς) ξεκίνημα;

2008-05-15T19:50:00.003+03:00

Και μιας και σιγά σιγά επιστρέφεις φιλενάδα καν΄το με το μαλακό, με το σταγονόμετρο, μη σου κάτσει βαρύ. Είναι τόσα πολλά αυτά που έχεις ανάγκη να γράψεις, που γίνονται τίποτα. Έχεις αυτόν τον άπειρο όγκο που τείνει στο ελάχιστο, στο μηδέν, στο τίποτα.

Βγάλε άκρη τώρα πάλι εσύ με την παλλινδρόμηση, ανόητη κορασίδα.

Αλλά πάντα η αλήθεια είναι κάπου στή μέση, έτσι δεν είναι;

Virus

2008-03-21T14:27:00.003+02:00

Βρε καλώς τηνε την εαρινή ισημερία φιλενάδα! Σήμερα σου λέει ξεκινάει και επισήμως η άνοιξη και κοίτα τι θα γίνει πάλι... Πουλάκια που θα ανθίζουν και λουλουδάκια που θα κελαϊδούν, παιδάκια χαρούμενα να τσιροβολάνε κάτω από το παραθύρι σου, όλοι οι γείτονες στα μπαλκόνια -τώρα έρχεται η δικαίωση του κουτσομπόλη- πέταμα σιγά σιγά τα πανωφόρια τα βαριά.

Μυγάκια και ζουζούνια κολλημένα στα μπλουζάκια, σπονδυλωτοί επισκέπτες-συγκάτοικοι στο σπίτι σου, μπουκώματα και αλλεργίες από γύρη, χαζοτράγουδα μέσα στο κεφάλι σου, μάταιη προσπάθεια συγκέντρωσης και ολίγον από μια πιο ξώχαρη, πιο αλέγκρα ατμόσφαιρα βρε αδερφέ...

Και το πιο ωραίο είναι πως λίγο πολύ την πατάνε όλοι φιλενάδα, η μαζική χαζομάρα είναι μεταδοτική -ναι πες μας τώρα πως είσαι και θύμα...

Γιατί όλοι κολλήσαμε άνοιξη φέτος.

(και μετά από λίγους μήνες όλοι θα κολλήσουμε "που να πιάσουν και οι ζέστες"...)

Επέστρεφε

2008-03-15T01:32:00.003+02:00

Βρε βρωμοκόριτσο, παλιοφιλενάδα της συμφοράς, πρωταθλήτρια της ασυνέπειας πες μας τι δικαιολογία θα σκαρφιστείς τώρα για τη δίμηνη απουσία...
Ουδεμία και το ομολογείς.
Δε σου κάηκε το λαπτοπ --ευτυχώς να λες και να κάνεις το σταυρό σου!
Δεν σε απήγαγαν οι εξωγήινοι --αν και θα σε βόλευε...
Δεν κέρδισες το λόττο για να πας διακοπές διαρκείας στα Μπαρμπέιντος και σε άλλους εξωτικούς προορισμούς --keep dreaming
Δεν έκλεισες καν το χέρι σου στην πόρτα για να σου τουμπανιάσουν τα δάχτυλα και να μην μπορείς να γράψεις --πόρτα;;;
Δεν σου έφαγε την εργασία ο σκύλος --παλιές καλές δικαιολογίες που πιάναν όταν ήσουν 6...
Ε δεν, δεν, δεν...στη ατέλειωτη σου λίστα!
Ομολογουμένως έπεσες σε μπλογκοκενό... Α-χα! Ναι ναι αυτό είναι...το μπλογκοκενό που χτυπάει ύπουλα, αργά και βασανιστικά ακόμη και τους πιο μικρούς μπλόγκερς σαν την αφεντιά σου (βέβαια με τις αποδόσεις σου είναι να αναρωτιέται κανείς για την ταυτότητα σου ως μια από αυτούς τους καταπληκτικούς και πολυγραφότατους, αλλά νέο κορίτσι είσαι και εσύ, κάνε το κομμάτι σου!)
Ε λοιπόν φτου κακά και άμπρα κατάμπρα, να φύγει το μπλογκοκενό, ας φυσήξεις και εσύ από το λόφο να διαλυθεί σαν το νέφος (αυτοί οι ευφάνταστοι συνειρμοί είναι άμεση απόρροια του μπλοκοκενού, μη δίνεις σημασία θα στρώσεις σιγά σιγά φιλενάδα...)

Άντε μάρσαρε λίγο, βάλε πρώτη και ξαναξεκίνα, που μου θρονιάστηκες στο ρελαντί. Τεμπέλα!

365 και μία

2008-01-18T22:17:00.000+02:00

Έλα με το καλό φιλενάδα η καινούρια χρονιά! Του έδωσες και κατάλαβε ατιμούτσικο...Τι Βερολίνα και τι Εμιράτα γύρισες, τι λίτρα καφέδες και αλκοόλ, τι εκδρομές και ψώνια, τι παρεάκια, τι κουβέντες ατέλειωτες και τελειωμένες, τι έρωτες και ροματζάδες... Όλα τα έκανες πουλάκι μου!

Και τώρα τα κεφάλια μέσα, τέλος τα χαριεντίσματα, πίσω στα θρανία και κάτσε λίγο στον κώλο σου παλιοσουρτούκι, που μου καλόμαθες στις ανέσεις, που ξετίναξες μισθούς και δώρα, που συνεχίζεις να βλέπεις τη ζωή σου σαν μόνιμες διακοπές...

Μα σαν αυτό να σε σώζει από την πραγματικότητα που αγνοείς επιδεικτικά. Αυτό το χούι σου που νομίζεις πως όλα είναι λίγο πιο μόνιμα από το στιγμιαίο (και ας λένε οι σοφοί "ουδέν μονιμότερο του προσωρινού"...) σε ξελασπώνει. Ή τουλάχιστον έτσι πιστεύεις φιλενάδα...

Άντε λοιπόν καλή χρονιά και χαρούμενες διακοπές... ούτως ή άλλως είπαμε, είσαι σε μόνιμες - και φέτος που είναι δίσεκτο θα έχεις μια μέρα παραπάνω, τυχερούλα!

τραπεζώματα

2007-12-27T09:34:00.001+02:00

Μέσα στον γενικότερο παροξυσμό, τη γλυκιά παραζάλη από την τσίκνα του ψημμένου κρέατος, τη μόνιμη στυφάδα στο στόμα από κάθε είδους ξύδια (το κρασί που βγάζει ο κουμπάρος, το τσίπουρο του θείου, το κουβανέζικο ρούμι -δε μπορεί κάποια ανήψια θα έχει και αυτός που θα τα προμηθεύει με το "ρούμι το καλό, παραγωγής μας"), το μελλωμένο στόμα από τα παντώς είδους σιροπιαστά, εσύ φιλενάδα μου σουλατσάρεις ανέμελη στην περιφέρεια, στρογγυλοκάθεσαι σε όποιο τραπέζι βρεθεί στο διάβα σου, τσουγκρίζεις τα ποτηράκια για το καλό -επειδή το αλκοόλ σκοτώνει τα μικρόβια και κάνει καλό στο κρύωμα (βολική θεωρεία #235) και νοιώθεις έτοιμη να αντιμετωπίσεις όλα τα θεριά.

Βέβαια με το μπούκωμα έχεις απωλέσει παντελώς την αίσθηση της γεύσης και της όσφρησης, και έτσι όλα τα προαναφερθέντα για σένα είναι απλές θεωρείες ή ίσως μια υπενθύμηση των προηγούμενων επεισοδίων.

Αλλά τα θεριά είναι εκεί, εντέχνως καμουφλαρισμένα σε πρόσχαρους συνεστιαστές που τραγουδούν ανέμελα, παίζουν τις κιθάρες τους και στο τσακίρ κέφι ρίχνουν και τις στροφές τους. Μια ύπουλη εγκόλπωση αισθάνεσαι να λαμβάνει χώρα. 'Εχεις τη βάσιμη υποψία πως αθόρυβα αλλά σταθερά κυκλώνεσαι -όχι ασφυκτικά, όχι πιεστικά- γλυκά και με το γάντι. Κάπου σε σώζει αυτή η αλαφροϊσκιωτη φύση σου φιλενάδα, που τα παίρνεις όλα αψήφιστα. Κάπου αλλού όμως σου ανάβει το λαμπάκι του Κύρου Γρανάζη πάνω από το κεφάλι, πατάς stop, rewind και play και κάπου εκεί ανάμεσα στους τίτλους διαβάζεις το cast:

Διακριτικές...... Οι Αδελφές

Πρόσχαρα....... Τα Ξαδέλφια

Συμμορία......... Οι Κολλητοί

Δόλωμα........... Ο Υιός

Ένοχος............ Ο Έτερος

Ατραξιόν......... Η Φιλενάδα.

...άντε ώρα για Βερολίνο φιλενάδα και μερικά λίτρα γκλου βάιν παρεάκι με τον παιδικό σου φίλο, μπας και ανοίξει κανα ρουθούνι!

*καλή χρονιά*

Γριπούγεννα!!!

2007-12-25T21:27:00.000+02:00

Άντε φιλενάδα τα φάγαμε και αυτά τα Χριστούγεννα! Δεν τα πήγες και άσχημα αν το καλοσκεφτείς. Λίγα δέκατα παραπάνω, δυο μπουκωμένα ρουθούνια, ένα και κάτι βουλωμένο αυτί. Γύρω τριγύρω παιδάκια σκυλάκια ξεδέρφια θείες θείοι εγκυμονούσες και εσύ με το κουβερτάκι παραμάσχαλα. Μην παραπονιέσαι παλιοφιλενάδα...μια χαρά μου ξενύχταγες μέχρι τις 6 το πρωί και έσερνες παραπατώντας τα βήματά σου μέχρι το κατώφλι της πόρτας, γριπιασμένε Ορέστη Μακρή. Ε και λες για αλλαγή να κάτσεις και λίγο στα αυγά σου μπας και αναρρώσεις, έστω και προληπτικά για να μη το χέσουμε κιόλας!
Έχεις και ένα επικείμενο ταξίδι κουφαλίτσα (και ένα δεύτερο για λίγο αργότερα...αλλά αυτό θα σχολιαστεί σε επόμενο ποστ) εκεί στο κρύο Βερολίνο, οπότε άντε κάνε λίγο κράτει μπας και πάρεις τα πάνω σου!

Και εκείνο το έρμο έτερο που παλλιδρομεί με τα δεκατάκια του, που δεν μπορεί να συνεφέρει ο ένας τον άλλον... Α ρε φιλενάδα, σύρε τους ιούς σου σε χορό και που θα πάει, αυτή τη φορά τα χεράκια της μανούλας ευτυχώς είναι κοντά.

(μικρό μαμόθρεφτο!)

χο-χο-χο-χο...

2007-12-01T17:44:00.000+02:00

Ελά φιλενάδα καλό μήνα... Άντε τα κουτσοκατάφερες και τον φάγαμε αυτόν τον χρόνο. Τον δύσπεπτο... που κατεβάζεις τις σουρωτές και καταπίνεις τα ζαντακ και πάλι να μην ξέρεις γιατί συνεχίζεις να έχεις -αρκετά πιο ήπια η αλήθεια είναι- αυτήν την αναγούλα. Και πάνω που ξεγελιόσουν και έλεγες άντε στρώνουν σιγά σιγά τα πράγματα, ώρα είναι να χαλαρώνουμε κορίτσια, πέταξτε τις ζαρτιέρες και βάλτε τα σοσόνια, σου ανεβαίνει πάλι το γνώριμο ρέψιμο στο λάρυγγα. Ποιος σου πήρε το ποτήρι με τη σόδα; Που πήγαν τα μααλόξ; Πού ξενοπήδαγες πάλι μωρό μου;
Παρντόν;

... αλλά ξέρεις φιλενάδα τι όμορφο γυρίζει αυτές τις μέρες στο επικίνδυνο μυαλουδάκι... Το τραγούδι του Φοίβου Δεληβοριά για την Πρωτοχρονιά και αυτοί οι καταπληκτικοί στίχοι:

Γιατί ο χρόνος δεν υπάρχει

Γιατί ο χρόνος είσαι εσύ και οι άλλοι
Και κανείς δε γνωρίζει η ζωή που θα βγάλει
Και όλο αυτό είναι μια μεγάλη Γιορτή
Και όποιος είπε "και του χρόνου"
Θα εννοεί πως δεν τελειώσαμε φέτος
Ευτυχές και στο χέρι μας το νέο έτος
Και πες το μου και εσύ.

στη θέρμη του χειμώνα

2007-11-14T09:14:00.000+02:00

Έπιασαν επιτέλους τα κρύα φιλενάδα, έστρωσες τα παχιά λευκά χαλιά σου, φρέσκαρες το πάπλωμα, ξέθαψες τα βαριά μακριά κασκόλ σου, τη μάλλινη εσάρπα της γιαγιάς (κοίτα που πάντα σου ξυπνάει τη νοσταλγία, που όταν τη φοράς νιώθεις το χέρι της με το τσιγκελάκι, είναι η μαγική σου μπέρτα και τίποτα κακό δε σε αγγίζει) και κυκλοφορείς στο σπίτι με τα πόδια χωμένα στα αφράτα καλτσάκια. Φτιάχνεις μια μέντα με λίγο τριαντάφυλλο, ανοίγεις το ραδιόφωνο και χαζεύεις ατέλειωτα, χαζεύεις αχόρταγα. Δε σκέφτεσαι τίποτα και τα σκέφτεσαι όλα. Το μάτι σου γατζώνεται σε ότι προεξέχει. Το μυαλό σου σουλατσάρει ανενόχλητο σε όλες τις πιθανές σου θύμησες, δεν δείχνει έλεος. Εσύ φιλενάδα απλώς απολαμβάνεις το χάζεμα, σπορ μοναχικό, απολύτως εγωιστικό και αρκούντως απολαυστικό ώστε να το αποζητάς συχνά. Πολλοί θα σε έλεγαν ονειροπαρμένη, άλλοι αφηρημένη και κάποιοι ίσως ρομαντική. Από την άλλη όμως σε αυτές τις στιγμές του τίποτα, σου συμβαίνουν τα πάντα.

Στα χειμωνιάτικα απογεύματα βρίσκεις καταφύγιο -όχι δεν κρύβεσαι από κάτι, δε σε καταδιώκει κανείς- είναι που θέλεις αυτό το "μόνη μου" χωρίς προφανή λόγο. Και σήμερα που ο καιρός είναι βαρύς σου κάθεται γάντι η δικαιολογία... Είσαι ένα μικρό εγωιστικό κάθαρμα φιλενάδα... και σ'αρέσει!

σπλας!

2007-10-18T11:35:00.000+03:00

Φιλενάδα σε φάγαν οι κοινωνικές σου, τα εργασιακά και -ω του θαύματος!- τα ερωτικά. Καινούριοι άνθρωποι, συνάδελφοι, φίλοι, έρωτες... Πώς τους πάκτωσες σε ένα μήνα; Είναι αυτό που θα ΄λεγες νέα ζωή; Είναι αυτή η βουτιά χωρίς μάσκα που ήθελες να κάνεις, παίρνοντας μια βαθιά ανάσα, και αν σου κρατήσει και όσο σου κρατήσει. Και τώρα αλωνίζεις με το καμάκι οπλισμένο τα μάτια ορθάνοιχτα -κλείσε το στόμα ηλίθια- να ρουφάς πεταλίδες και κοράλια, σκορπίνες και καρχαρίες, μαρίδες ρέγγες και σκουμπριά...

καλή ψαριά.

...και μην ξεχνάτε, σας αγαπώ!

2007-09-28T21:56:00.000+03:00

Έκανες και τις τελευταίες σου φασαρίες φιλενάδα! Αρχικά ξεσήκωσες στο πόδι τη μισή Αθήνα, έπειτα με χειρουργική ακρίβεια -ένεκα η ευχέρεια με το νυστέρι βλέπεις- οργάνωσες το γενέθλιο/reunion/farewell party, πλακώθηκες με τους αγαπημένους στις ρακές και τα ρούμια και αποχαιρετίστηκες διαβεβαιώνοντας πως δεν πας ανθρακωρύχος στο Βούπερταλ.

Τώρα τους περιμένεις όλους να εκπληρώσουν την υπόσχεσή τους και να έρθουν να σε επισκεφθούν, μπας και βοηθήσουν στο σκάψιμο πριν βγάλεις ρόζους στα χέρια!

Πάντως φιλενάδα οφείλεις να παραδεχθείς πως αν και σου λείπουν φριχτά οι αγαπημένοι, περνάς πολύ όμορφα στον ένδοξο βορρά!

ιντερλούδιον

2007-09-11T20:42:00.000+03:00

Φιλενάδα παλιοεγωίστρια! Φιλοτομαρίστρια! Μας έχεις φλομώσει με τις ανακατατάξεις σου, τις μετακομίσεις σου, τις διαδρομές σου!
Επιτέλους, τελείωνε. Αφού το θέμα έχει πλέον κλείσει μικρέ σατράπη, μάζεψε τα μπογαλάκια σου από το σπιτάκι σου στην Αθήνα, κλείσε φώτα, νερά, τηλέφωνα. Ξεμπέρδευε και με τα άλλα τα γραφειοκρατικά, βγες από το αιμοσταγές ΤΕΒΕ σου, κλείσε βιβλία, εφορίες, εισφορές και ΑΝΤΕ ΣΤΗ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΣΟΥ.
Τώρα που έστρωσες το χαλάκι της μονιμότητας -πρώην ταλαίπωρη κυνηγέ ονείρων- άραξε και βγάλε το σκασμό.
Και αφού κάνεις τη μεγαλειώδη σου έξοδο... ουαί και αλοίμονο κακομοίρα μου αν ακούσω πως το μόνο που σου μένει είναι να τελειώσεις την κουζίνα.

σε μια μικρή πόλη που ο μικροαστός είναι βασιλιάς, το πύρινο κεφάλι ξεχωρίζει, φρόντισε να τους πάρεις με το μέρος σου, πριν σε ρουφήξει το δικό τους και ξυπνήσεις ένα πρωί για να πάρεις το σχολικό -και από όσο θυμάμαι έχεις ήδη πάρει απολυτήριο...

transit

2007-09-02T22:41:00.000+03:00

...και ενώ ο κόσμος καίγεται στην κυριολεξία φιλενάδα, έχεις πάρει και εσύ φωτιά. Προσπαθείς να συγκεντρωθείς, να δεις αν μπορείς επιτέλους να αποκτήσεις μια βάση, να μη μοιράζεσαι άλλο σε τρεις πόλεις. Να σταθείς σε μία.
Σε μία που είναι οικεία, με πρόσωπα αγαπημένα και μέρη και συνήθειες και γκρίνιες.
Σε μία που είναι καινούρια, που όλα είναι πρωτόγνωρα και αινιγματικά και λίγο φλού, με ανθρώπους ζεστούς.
Στην τρίτη δε το συζητάς... είναι άλλο επεισόδιο, το΄χεις δει, φτάνει και η επανάληψη!

Έλα σε λίγες ώρες μπορεί και να ξέρεις!

...

2007-08-27T19:24:00.000+03:00

Κνησμός

2007-08-22T22:14:00.000+03:00

Το είχες ψιλιαστεί από καιρό φιλενάδα ότι το Εθνικό σπορ καλά κρατεί, ότι δεν πέφτει η ομάδα, ότι παραμένουμε πρωταθλητές. Και φυσικά ο πρωταθλητισμός δεν έγκειται μόνο στη σκληρή και γεμάτη θυσίες προπόνηση. Είναι η ποικιλομορφία, είναι το εύρος, είναι ακόμη και αυτή η μοναδική ευρηματικότητα! Πάρε παράδειγμα φιλενάδα τον γλωσσικό πλούτο που προκύπτει, τη σημειολογία... Ενδεικτικές φράσεις όπως "...και είχα μια φαγούρα","τα ξύνω", "ξύνομαι με δέκα δάχτυλα" και τόσες άλλες, εμπλουτισμένες με επιθετικούς προσδιορισμούς και ότι άλλο βάζει ο νους σου, αναδεικνύουν το μεγαλείο του θέματος.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως η Πολιτεία αναγνωρίζοντας το έμφυτο αυτό ταλέντο, προνόησε για την περαιτέρω εξέλιξή του, εισάγωντας στην αγορά το περίφημο "Ξυστό", δίνοντας έτσι πραγματικό κίνητρο στους πολίτες, ενώ παράλληλα τους παρότρυνε με το αλήστου μνήμης τζιγκλάκι "Ξύσε, ξύσε, ξύσε το Ξυστό", χάραζε νέες πορείες και άνοιγε καινούριους ορίζοντες για το τι άλλο μπορεί να ξύσει ο Έλληνας πολίτης.

Βέβαια φιλενάδα ο αχάριστος Έλληνας, αφού έβγαλε καλά καλά το άχτι του, παραπέταξε σαν στημμένη λεμονόκουπα το υπέροχο αυτό παίγνιο, αλλά φυσικά του έμεινε το συνήθειο... γιατί αγαπητή μου όπως όλοι ξέρουμε πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι!

Και έτσι με περισσότερη λύσσα, νεύρο και αυταπάρνηση ξυνόμαστε εθνικώς!

5 προορισμοί

2007-08-06T21:00:00.000+03:00

Μετά από πρό(σ)κληση της φίλτατης zoe φιλενάδα, να το πρώτο σου μπλογκοπαιχνιδάκι. Θέμα οι πέντε αγαπημένοι προορισμοί λέει... και εσύ με τα λίγα Περσικά που ξέρεις θα το ρίξεις στα σίγουρα, δηλαδή σε συντεταγμένες που έχεις αγαπήσει γιατί κάτι σου κλέψαν και κάτι σου προσφέραν -ένα αλλόκοτο παρεδώσε...

Καταρχήν τα πρωτόγονα ένστικτα! Εκείνα που λέμε ρίζες. Νο 1 λοιπόν, το Πόρτο Κατσίκι στη Λευκάδα

Και στο ίδιο μοτίβο, μαζί με μια μικρή αδυναμία για το μυθολογικό της υπόθεσης, πώς να αποφύγεις για Νο 2 Τις Πηγές του Αχέρωντα

Πέρα από τα σύνορα και τις παραδόσεις τώρα μια γωνιά του πλανήτη που ερωτεύτηκες... Νο 3 Antibes, στη Γαλλική Ριβιέρα

Και όσο και να θέλεις να το αποφύγεις το κλισεδάκι, ε... δεν μπορείς ρε ΄συ φιλενάδα να μη βάλεις μέσα στη λίστα σου Νο 4 το (άλλο) Λονδίνο

Ε...και η αλήθεια είναι πως για το τέλος δυσκολεύτηκες πολύ για να αποφασίσεις και να καταλήξεις, αλλά φιλενάδα είναι τελικά αυτά τα πέτρινα ορεινά χωριουδάκια που κρέμονται στα Πυρηναία, στο Νο 5 το ορεινό Cap de Creus, στην Καταλονία

...και εις άλλα με υγεία!

time-break

2007-07-31T00:02:00.000+03:00

Φιλενάδα είσαι λίγο απαράδεκτη εδώ που τα λέμε... λίγο φευγάτη τελευταίως η αλήθεια είναι, και μακάρι να ήταν λόγω διακοπών και ατέρμονων ρεμβασμών σε κάποια παραλία!

Κατά τα φαινόμενα για τις επόμενες εβδομάδες θα συνεχίσεις έτσι!

Αλλά θα φροντίσεις να ξεκλέψεις λίγο χρόνο για να παίξεις το μπλοκοπαίγνιο της αγαπητής zoe's...μην ξεχνιόμαστε και εντελώς!

Η φάμπρικα δε σταματά

2007-07-16T23:00:00.000+03:00

Έλα φιλενάδα σου΄φεξε πάλι...Τι να ξενιτεύεσαι στις Πάρνηθες, σήμερα η φωτιά έφτασε στην πόρτα σου. Πάνω που κόμπαζες στους φίλους σου για τη θέα σου στην Αθήνα αφελεστάτη -- Από το μπροστινό μπαλκόνι ο Υμηττός στα πόδια μου και στο πίσω η θάλασσα, αχ και πόσο θα μου λείψει η θέα τώρα που ενδέχεται να μετακομίσω...

Τώρα θέλεις να φύγεις με κάθε κόστος. Τώρα ρίψασπις και εσύ, δε θέλεις να βλέπεις τα καμμένα, δε θέλεις να κάνεις κανόε-καγιάκ στην Κατεχάκη --κάτι που λίγο πολύ έκανες ήδη-- δε θέλεις να εισπνέεις σκέτο καυσαέρειο χωρίς την υποψία οξυγόνου που είχες μέχρι τώρα, δε θέλεις άλλες μεζονέτες με πισίνες για θέα.

Κάπου κάπου θυμάσαι εκείνον τον κινδυνολόγο φίλο σου που αποκάλυπτε το μέγα σχέδιο της "κέντρωσης", να μας πακτώνουν λέει όλους στην Αττική μέχρι να πνιγούμε όλοι στα λίγα τετραγωνικά που μας αναλογούν, ενώ η υπόλοιπη Ελλάδα θα μαραζώνει, και θα αποτελλεί μόνο τουριστικό προορισμό των λίγων και αυτό -μου έλεγε- είναι η εφαρμογή του κράτος εν κράτει... ενώ όλοι οι κραταιοί θα την έχουν ήδη κάνει για άλλες πολιτείες -εκτός Ψαροκώσταινας φυσικά... (για την ιστορία, ο εν λόγω ζει πλέον ευτυχισμένος κάπου στην Εύβοια!)

Και πόσο σε τσάτιζε αλήθεια φιλενάδα αυτό το σχέδιο συνωμοσίας, το ανυπόστατο και παντελώς αυθαίρετο. Όχι πως θα το παραδεχτείς τώρα. Απλώς λίγο ηττημένη, λίγο απογοητευμένη, πολύ κουρασμένη λες να επιλέξεις άλλον τρόπο ζωής, μια δόση πιο ποιοτικό μια δόση πιο ανθρώπινο.

Να τελειώνεις λέει τη δουλίτσα σου στις 3.30 το μεσημέρι, να φτάνεις σπίτι σου στις 3.40, να κάνεις τη σιέστα σου και μετά να αρπάζεις τη ρακέτα σου και να πηγαίνεις για τέννις, και πινγκ-πονγκ, σάλσα αερόμπικ, και παραπέντε και μικρογλυπτική, ταξιδάκια στα πέριξ, ψώνια χωρίς άγχος, μεγάλους περιπάτους στα πλακόστρωτα χωρίς έννοιες και σπρωξίματα, και μποτιλιαρίσματα ανώφελα και κόρνες και δακτύλιους και παρακαρίσματα και πορείες και.. και.. και..

Όχι ρε φιλενάδα δεν είσαι ρομαντική για τη ζωή στην επαρχία (πόσο σιχαίνεσαι αυτή την λέξη) - τα ξέρεις τα κακά της καλύτερα από τον καθένα, εκεί μεγάλωσες. Γι΄αυτό και ξέρεις να τα αποφεύγεις -όσο μπορείς!

Άντε πάλι χαρτοκιβώτια στη μέση του σαλονιού...

Blessed with lucky sevens

2007-07-07T00:30:00.000+03:00

Είναι λέει φιλενάδα σήμερα τα τυχερά εφτάρια στο φόρτε τους. Τι τετράφυλλα τριφύλλια, τι λαγοπόδαρα, πέταλα και ματάκια... Εδώ σου λέει χτυπάς τον κουλοχέρη με τη μία. Και όχι τίποτα άλλο, σου κάψανε και την πρόσβαση στο ναό της τύχης στην Πάρνηθα και άντε να τρέχεις να βρεις τραπέζι να βγάλεις τέτοια ρέντα... Γιατί να μου το θυμηθείς φιλενάδα, τα σενάρια για επεκτάσεις και καταπατήσεις είναι φούμαρα, ο πραγματικός λόγος είναι ακριβώς αυτός...να γλιτώσει το καζίνο τη χρεωκοπία από το επικείμενο τσουνάμι κωλοφαρδίας! Σου λέει από τη μια τα εφτάρια από την άλλη ο ανάδρομος Ερμής, είμαστε για τέτοια ρίσκα τώρα, στη μέση του καιρού; Βεβαία θα μου πεις, πως είναι και μερικές δεκάδες άλλα τέτοια ευαγή ιδρύματα που λειτουργούν στη χώρα, αλλά στο λέω πως το έγκλημα είναι καλά στημμένο, να δεις που σήμερα όλα τα υπόλοιπα θα παραμείνουν κλειστά λόγω πένθους-συμπαράστασης στην σταχτοβαμμένη ρουλέτα. Και φυσικά παίρνει και διεθνείς διαστάσεις, μιας και την ίδια τακτική εφαρμόζουν στη γαλλική ριβιέρα, με απότερο σκοπό μέχρι το πρωί να φτάσουν οι φλόγες στο Μόντε Κάρλο...Και ερωτώ, είναι τυχαία όλα αυτά; Εεε;

Πφ! γελοίοι...

ταπεράκια έξω

2007-06-30T00:31:00.000+03:00

Σου την έσκασε τώρα φιλενάδα το εκδρομικό σου. Να ετοιμάζεις λέει απο βραδίς κεφτεδάκια, τυράκια, μίνι μπόμπες, βάλε το νερό στην κατάψυξη να έχουμε για αύριο. Πάρε το πολυμπαγκ και βάλε μέσα τα ροδάκινα και τα βερύκοκα, τα κεράσια και μην ξεχάσεις το καρπούζι -έτσι ολόκληρο που το βάζουμε κάτω από το νερό της πηγής να σκάσει.... Α! και το ψυγειάκι με τις μπίρες!

Ναι...σου έλειψε μια τέτοια εκδρομή φιλενάδα! Λες να καταφέρεις να το οργανώσεις;

στον πυρετό της λόξας

2007-06-26T14:03:00.000+03:00

Κάτι σου κάνει τώρα εσένα φιλενάδα τούτος ο αφιλόξενος καύσωνας. Τι κάτι δηλαδή, σου κάνει ακριβώς αυτό που περιγράφει ο θυμόσοφος λαός... σε βαράει! Είναι και αυτή η εναλλαγή της άπνοιας με τον Λίβα -που είπε να έρθει διακοπές κατά ΄δω, για σουβλάκι και μουζάκα, λίγο κρασί λίγο θάλασσα και το αγόρι μου...

Και κάπου ανάμεσα σε τηγανιτά αυγά στα πεζοδρόμια του Συντάγματος και των ομαδικών αποδράσεων στις πέριξ σούπες (με την κρυφή ελπίδα και την απόλυτη ψευδαίσθηση ότι θα δροσιστείς...) θέλεις λέει εσύ τώρα να κλείσεις και τις τελευταίες τρύπες που έχεις αφήσει, να κάνεις βαλίτσες και προγράμματα για τη μεγάλη φυγή, να χαιρετιστείς με τους υπόλοιπους ομοιοπαθούντες θερμόπληκτους φίλους σου, και να πάρεις τον ανήφορο!

Κάπως έτσι βαρεμένη από τη ζέστη δε πολυψιλιάζεσαι τι τρέχει γύρω σου, όλα γίνονται με συνοπτικές διαδικασίες -η λατρεμένη θεωρεία περί κατανάλωσης της ελάχιστης δυνατής ενέργειας επιτέλους έχει μια καλή και ευρέως αποδεκτή δικαιολογία- στωικά και σχεδόν μηχανικά μαζεύεις πραγματάκια, και αύριο αξημέρωτα πρωτού να βγει ο ήλιος ελπίζεις να έχεις βγει πρώτη στην εθνική.

Εσύ και η λόξα σου παρέα. Και μερικά cd-ακια.

facelift

2007-06-20T10:46:00.000+03:00

Όσο πλησιάζει φιλενάδα ο καιρός για να φύγεις σε τοπους αλαργινούς, αφήνεις όλο και περισσότερα πράγματα να συσσωρεύονται ή και να ρεύονται σκέτο. Απο τη μια κλείνεις τις υποχρεώσεις σου -ε γιατί είσαι και συνεπής όπως και να΄χει- και από την άλλη τα δικά σου τα προσωπικά χοροπηδάνε γύρω σου ξέφρενα και ξεφωνίζουν "pick me, pick me!"

Να, αυτές οι δυσμοιρες τριχούλες στο κεφαλάκι σου, που πλέον φέρουν καμιά 10αριά χρώματα η καθεμιά, και ανυπομονούν να αφεθούν στη φροντίδα των ξένων χεριών -γιατί εσύ γαϊδάρα τις περιφρονείς. Ή αυτά τα ταλαιπωρημένα σου ματάκια δακρύζουν για ένα ζευγάρι καινούριους φακούς -και΄συ παλιοεκμεταλλεύτρια το παίζεις ευσυγκίνητη εξαιτίας τους. Μετά είναι και κάτι ψιλοπράγματα που πρέπει να μαζευτούν, κάτι τρεξίματα στο κέντρο που τα άφησες περιμένοντας την κατάλληλη θερμοκρασία -εκεί γύρω στους 40 υπό σκιάν- για να έχεις κάθε λόγο να τα αποφύγεις.

Τώρα που στενεύουν τα χρονικά σου περιθώρια φιλενάδα ξεκίνα το τράβηγμα, χαμηλά από το λαιμό, μέχρι να τα τσιτώσεις πίσω από τους λωβούς. Ε! και πού θα σου πάει, στο τέλος θα κυκλοφορείς και εσύ με ένα μόνιμο τεράστιο χαμόγελο μέχρι τα αυτιά!

γαμοβαφτίσια

2007-06-14T17:14:00.000+03:00

Έλα φιλενάδα, ανοίξανε τα θερινά πάλι. Όχι τα σινεμά αφελεστάτη! Τα θερινά θεάματα...όπως οι υπερπαραγωγές σε ΄ξωκκλήσια με κακοτράχαλα δρομάκια, στα κτήματα, στις αίθουσες "κοινωνικών εκδηλώσεων" και όλα τα συναφή, μέσα σε αυτά και οι "εναλλακτικές" προτάσεις, τα "διαφορετικά", τα "εγώ δεν κάνω τέτοια καραγκιοζιλίκια" και τα λοιπά...

Τι μεγάλη παρεξηγήσις! Δεν έχεις κάτι κατά όλων αυτών. Τουναντίον! Δε βγάζεις σπυριά γιατί ο χ και η ψ φίλοι έχουν αποφασίσει να ντυθούν Μαέστρος Συμφωνικής Ορχήστρας και Πριγκήπισσα του Χιονιού για ένα βράδυ (παρόλο που το τριώδιο αργεί). Δεν παθαίνεις αναφυλαξία επειδή το α ή β παιδάκι έχει φορέσει τις προαναφερθείσες στολές σε μικρογραφία για μια βουτιά στα θολά νερά της κολυμπήθρας. Στο κάτω κάτω ο καθένας κάνει ό,τι θέλει!

(αρκεί πραγματικά να το θέλει!)

Αυτό που δεν πολυκαταλαβαίνεις σε τέτοιου είδους θεάματα προς βρώσιν, είναι ο περίγυρος. Η ακόρεστη δίψα της κλειδαρότρυπας. Ο αγώνας των "δευτεραγωνιστών" για τη διεύρυνσή της. Η μάχη σε όλα τα επίπεδα, για να πείσουν τους πρωταγωνιστές για τη σκηνοθεσία και το σενάριο. Η ανάσυρση "εθίμων" σε συνδυασμό με την απόλυτη πρωτοτυπία -που φαίνεται να είναι η "καλή και δοκιμασμένη συνταγή". Η χαρά του κύβδηλου νεοσυντηρητισμού, το πάρτι του επιφανειακού καθωσπρεπισμού με ολίγη από τη "χαρά της μάνας" μαζί με το ανατρεπτικό και το αλτερνατιβ πασπαλισμένα με την "απορία της μάνας".

Άλλα εσένα φιλενάδα για κάποιο αδιευκρίνιστο ακόμη λόγο, όλα αυτά τα τζέρτζελα σου κάνουν πολύ διασκεδαστικά, απολαμβάνεις ένα προς ένα τα στερεότυπα, λαχταράς να δεις την "υπέρβαση" και να διαλυθείς στα γέλια! Πώς είναι λοιπόν δυνατόν να χάνεις τέτοιες ευκαιρίες; Ειδικά όταν έχεις μέγα σύμμαχο το αλκόολ που ρέει άφθονο σε όλες αυτές τις φιέστες...

Κάπου εκεί σου΄ρχεται και το concept στα στιχάκια του Σταμ περί συστήματος και εκπαιδεύσεως φαβορί, κάπου εκεί που τρως τα νιάτα σου σε γάμους και βαφτίσια και στο τέλος καταλήγεις..."πάιρνω και εγώ το αίσθημα, μετράμε και τα φράγκα μας και πάμε στα Παρίσια!"

Παγκόσμια Εβδομάδα Ακυρώσεων

2007-06-07T19:51:00.000+03:00

Γιατί φιλενάδα μια μέρα μόνο δεν αρκεί για να κορυφωθεί η φιέστα. Δε βγαίνει το πρόγραμμα λέμε. Για σκέψου χωράνε όλοι σε μια μέρα; Ανιματέρ, ζογκλερ, η γυναίκα με τα γένια, το παιδί και το δελφίνι, το τρενάκι του τρόμου -και του δρόμου, ελάτε όλοι στο τρένο δίχως ράγες- τα πέντε τρίδυμα αδέρφια και τόσοι άλλα θεάματα (πού χώρος για όλα...).

Κάθε μέρα και μια νέα ακύρωση αποκλειστικά και μόνο για ΄σένα. Μην φοβάσαι φιλενάδα έχει από όλα τα είδη και για όλα τα γούστα.

Ακυρώσεις άμεσες, ακυρώσεις για την επόμενη εβδομάδα ή το επόμενο τρίμηνο, ακυρώσεις έμμεσες και νοερές, με κανένα ή και με κάθε κόστος. Είναι όλες μπροστά σου, στα πόδια σου!

Αλλά μισό λεπτό...μόλις με ειδοποιήσαν από το κοντρόλ...

Η φιέστα δυστυχώς ακυρώνεται.

Τσουνάμιιιιιιιι

2007-06-05T08:38:00.000+03:00

Έλα τώρα φιλενάδα, μην κάνεις την ανυποψίαστη περαστική. Λες και πέφτεις από τα σύννεφα -που είναι και πυκνά τις τελευταίες μέρες. Φυσικά και τώρα θα σου πέσουν όλα μαζεμένα, φυσικά και τώρα θα πρέπει να τρέχεις με την ψυχή στο στόμα. Να κάνεις άσκοπα ή σκόπιμα δρομολόγια, να μην αφήσεις κανένα παραπονεμένο. Άλλα μη μου πεις πως δεν το περίμενες!

Είναι η γλυκιά εκδίκηση της αλλαγής. Εϊναι εκείνος ο στίχος που σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις ταιριάζει γάντι "...πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη". Και όχι απαραίτητα για το τέλος, και όχι απαραίτητα για την αγάπη. Απλώς συμπυκνώνει τον μόνιμο αναβρασμό που ξεκινάει λίγο πριν τελειώσει η μια φάση και ακριβώς πριν ξεκινήσει η επόμενη.

Ο αναβρασμός της αναθεώρησης.

Γεγονότα που περίμενες καιρό, που για καιρό ήταν στη σφαίρα του φανταστικού, και σε κούρασε η αναμονή και είπες να δράσεις, εκτυλίσσονται εδώ μπροστά σου -περίπου όπως θα ήθελες να είναι- μόνο και μόνο για να σου τραβήξουν το αυτί και να σου πουν "έλα κορόιδο, κάνε την αλλαγή σου, κοίτα όμως τι αφήνεις!"

Κάτι σαν παλιός ξέθωρος εραστής, που με τη φθορά του χρόνου έχει χάσει το ενδιαφέρον του, αλλά στην απειλή του τέλους τα δίνει όλα, φοράει Στράικ και καρφώνει!

[...]

Εσύ πάλι φόρεσε τη σαγιοναρίτσα σου, τυλίξου με το χαβανέζικο παρεό, το ΄ξώχαρο, αμολήσου στην παραλία τώρα που πέρασε το τσουνάμι και ξεκίνα ανέμελα το λίμπο!

Για την Αμαλία

2007-06-01T22:33:00.000+03:00

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»
(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»
(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.
Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες.
Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.
Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη.
Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»
(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:
«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:
ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ
ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ
ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ
ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.*
ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.*
ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ*
ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ*
ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ.
ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων
(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").

http://giatinamalia-blog.blogspot.com
ΔΙΑΔΥΚΤΙΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

Ακόμη ένα τραγουδάκι;

2007-05-29T11:36:00.000+03:00

Χμ σαν να μου φαίνεται φιλενάδα πως βαριέσαι να γράψεις τελευταία; Πως περνάς την ακουστική σου περίοδο ένα πράγμα; Αλίμονό σου κακομοίρα μου αν σε ακούσω να δηλώνεις πως μικρή έπιανες τη βούρτσα και την έκανες μικρόφωνο. Θα σου κόψω τις φωνητικές χορδές και θα τις κάνω μπουγαδόσκοινο να κρεμάω τα ασπρόρουχα!

(έχε χάρη που το ακόλουθο είναι τραγουδάρα...)

Watch the early morning sun

Drip like blood from the day

See the crazy people run

So many games to play

See the blue suburban dream

Under the jet plane sky

Sleep away and dream a dream

Life is just a lullaby

Ah Ah Ah And everything will flow

Watch the day begin again

Whispering into the night

See the crazy people play

Hurrying under the light

A million cars, a million trains

Under the jet plane sky

Nothing lost and nothing gained

Life is just a lullaby

Ah Ah Ah And everything will flow

The neon lights in the night tonight will say

Everything will flow

The stars that shine in the open sky will say

Everything will flow

The lovers kissed with an openness will say

Everything will flow

The cars parked in the hypermarket know

Everything will flow

Everything will flow, Suede

Πιάσε ένα Λα φιλενάδα

2007-05-26T20:00:00.000+03:00

Oh my life Is changing everyday
In every possible way
And Oh my dreams
It's never quiet as it seems
Never quiet as it seems

I know I've felt like this before
But now I'm feeling it even more
Because it came from you
And then I open up and see
The person falling here is me
A different way to be

I want more (impossible to ignore)
I want more (impossible to ignore)
And they'll come true (impossible not to do)
And they'll come true (impossible not to do)

And now I tell you openly
You have my heart so don't hurt me
You're what I couldn't find
A totally amazing mind
So understanding and so kind
You're everything to me

Dreams. The Cranberies.

Ροή

2007-05-20T14:01:00.000+03:00

Μπορεί φιλενάδα οι ζωές να αλλάζουν, οι συνήθειες, η καθημερινότητα. Οι τόποι.
Μπορεί να αλλάζουν τα πρόσωπα γύρω σου. Οι συνισταμένες σου.
Μπορεί να αλλάζουν οι στόχοι και τα όνειρά σου.

Αλλά εσύ δε μπορείς να μη τα κυνηγάς.

...και όπου σε πάνε

Πλιτς!

2007-05-09T23:57:00.000+03:00

Από που να ξεκινήσεις φιλενάδα αυτές τις μέρες; Πέσαν όλα μαζί τα βότσαλα στη λίμνη, σου τάραξαν την επιφάνεια, σου αναμόχλευσαν το βυθό, σου πιτσίλισαν τα μούτρα με νερό και λάσπη. Ξέρεις πως πάει το παραμύθι. Μικρή αφελής και χαρωπή κορασίδα, αγναντεύει αμέριμνη τα λιμνάζοντα ύδατα, κουνάει ρυθμικά και παντελώς αφηρημένα τα γυμνά της ποδαράκια που χάσκουν πάνω από την επιφάνεια- με λίγα λόγια απολαμβάνει το τίποτα. Και να'σου σκάει το πρώτο βότσαλο -θες να το πεις κοτρώνα, θες τσιμεντόλιθο, δεν θα τα χαλάσουμε γι΄αυτό- και στο καπάκι το δεύτερο και το τρίτο και ουπς! σαν κάτι να γίνεται εδώ, πάρε θέση το σόου μόλις άρχισε...

Ποιος πετάει τα βότσαλα ο-ε-ο; Προφανώς εκείνη τη θεωρεία περί φειδούς σαν να μην την έμαθε και πολύ καλά, και για καλή σου τύχη έλειπε και στο μάθημα "Συναρτήσεις βεληνεκούς ρίψης βοτσάλων Ι". Κάνε το σταυρό σου κοριτσάκι που έπεσες σε κοπανατζή και δε σου'ρθε το βότσαλο στο Δόξα Πατρί, να σε αφήσει σέκο και να τρέχεις για ράμματα.

Σώα και αρτιμελής λοιπόν αρχίζεις απρόθυμα να δουλεύεις το συστηματάκι που κατοικοεδρεύει στα ενδώτερα του σκαλπ σου -διαδικασία που ομολογουμένως συνηθίζεις να αποφεύγεις εντέχνως, τεμπελόσκυλο!- και μπαίνεις με φόρα(;) στο πρώτο κολουάρ.

Είναι και αυτό μια από τις "εκπλήξεις" της ζωής (sic!) ...από την ήρεμη λίμνη στο σκληρό ταρτάν, και άντε να πέφτουν τα στοιχήματα ποιος -και αν- θα κόψει πρώτος το νήμα!

moonstruck

2007-05-08T00:55:00.000+03:00

Λες να σεληνιάστηκες ετεροχρονισμένα φιλενάδα, και σου έσκασε το επεισόδιο; Πάρε φόρα γιατί γεμίζει και ξανάρχεται!

meeting point

2007-04-30T13:29:00.000+03:00

Μετά από τόσες απανωτές συμπτώσεις και τυχαίες συναντήσεις, στα πιο πιθανά ή απίθανα σημεία του πλανήτη, υπό νορμάλ ή ακραίες συνθήκες, με τα πλέον αναμενόμενα ή παντελώς "άσχετα" άτομα, η φράση "είναι πολύ μικρός αυτός ο κόσμος" απλώς δε σου φτάνει φιλενάδα!

Και φυσικά μη νομίζεις πως έχεις το μονοπώλειο πλανεμένο μου κοράσιο. Συμβαίνει καθημερινά σε όλους. Είναι αυτές οι μικρές κραυγούλες έκπληξης γύρω σου, όταν περπατάς, όταν είσαι στα μέσα μαζικής υπομονής, σε δουλειά, σε δημόσια υπηρεσία ταλαιπώριας, στο σπίτι-στο γραφείο-στην εκδρομή, κοινώς παντού και πάντα.

Η πλέον συνήθης πρόταση "..δε το πιστεύω! τι κάνεις εδώ;" αντηχεί εκατομμύρια φορές σε κάθε μεριά αυτού του ελλειπώς στρογγυλού πλανήτη. Στο κάτω κάτω όλοι στο ίδιο μέρος είμαστε κορίτσια, και οπουδήποτε έχει έστω και ένας πρόσβαση αυτομάτως έχουμε -τουλάχιστον δυνητικά- όλοι.

Είναι αυτές οι "τυχαίες" διασταυρώσεις τροχιών που άλλοτε σε κάνουν να ευχαριστείς τον Μεγαλοδύναμο με δάκρυα στα μάτια και άλλοτε να εύχεσαι να μην είχες ξεχάσει να φορέσεις την αόρατη κάπα του Χάρι Πότερ γαμώ την γκαντεμιά σου μέσα. Κάπως έτσι φιλενάδα αναρωτιέσαι για το "τυχαίον" της υπόθεσης, θέλεις να διαβάσεις ανάμεσα στις γραμμές για να ανακαλύψεις το "σημάδι", γιατί δε μπορεί κάτι άλλο θέλει να σου πει ο ποιητής, γιατί είσαι σίγουρη πως το γλέντι έχει ανάψει για τα καλά εκεί πάνω σε βάρους σου, για όλα αυτά τα σημειολογικά που συμβαίνουν ερήμην σου.

...as if!!!

Little Miss Colourful

2007-04-27T12:45:00.000+03:00

Φόρεσες φιλενάδα τα αγαπημένα σου πολύχρωμα ρούχα, παλέτα κινούμενη από την κορφή μέχρι τα νύχια και ξεχύθηκες στους ηλιόλουστους δρόμους. Να σου πιαστεί λέει καλύτερα η άνοιξη. Ξεδίπλωσες και ένα αστραφτερό χαμόγελο, σκόρπισες φήμες ευδαιμονίας και ατέρμονης χαράς. Και εκεί πάνω στους ανάλαφρους ώμους σου, μια μικρή κουκκίδα δυστυχίας παραφύλαγε. Όχι πως είσαι αχάριστη, τουναντίον...απλώς είναι η κουκκίδα της αποσυμφόρησης. Δεν είναι κάποιος εχθρός ούτε καν μια ύπουλη απειλή που θα σου σκάσει ξεφνικά και θα σου κόψει η μαγιονέζα. Είναι το στιγματάκι της ασύμβατης ισορρόπησης. Τα λίγα λεπτά σιωπής που δικαιούσαι, ίσα ίσα για να στανιάρεις, χωρίς να θέλεις να δώσεις εξηγήσεις.

Τώρα φιλενάδα μπορείς να συνεχίσεις τις τούμπες και τα διπλά toe-loop, με το κλαρωτό φουστάκι σου να ανεμίζει!

360-

2007-04-23T23:54:00.000+03:00

...μερικοί κύκλοι φιλενάδα ίσως να μην έκλεισαν ακόμη!

Χαρτοπόλεμος

2007-04-17T00:09:00.000+03:00

Φιλενάδα θυμάσαι όταν ήσουν πιτσιρίκα και περίμενες τις απόκριες με λαχτάρα για να μπογιατιστείς από την κορφή ως τα νύχια με ότι κραγιόν και σκιές είχε η μαμά σου. Να φορέσεις τα πολύχρωμα φτερά και τις τούλινες φούστες, και να κρύβεις το πιστόλι του σερίφη μέσα στο καλσόν (αυτές οι στρογγυλές κόκκινες σφαίρες αποτελούν ακόμη φετίχ...). Και φυσικά το καλύτερό σου ήταν ο χαρτοπόλεμος, το κονφετί ντε! Που το φύλαγες ευλαβικά -κυρίως με το φόβο μη σου ανοίξει το σακουλάκι και σκορπίσει στο σπίτι και σε περιλάβει η μάνα σου με το σκουπόξυλο, πριν περιλάβει τα χρωματιστά στρογγυλά απολιφάδια...

Έλα μου όμως φιλενάδα που η λεξούλα αυτή έμελλε να πάρει άλλη έννοια τον τελευταίο καιρό. Να πάρεις το χαρτί σου-πτυχίο, το χαρτί σου-μεταπτυχιακό, να καταθέσεις τα χαρτιά σου-δικαιολογητικά για να αναγνωρίσεις τα χαρτιά-πτυχίο-μεταπτυχιακό και να πάρεις τα χαρτιά-αναγνώριση πτυχίου-μεταπτυχιακού. Να πάρεις χαρτιά-βεβαιώσεις και να βγάλεις χαρτί-άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Να ετοιμάζεις χαρτιά (όλα τα παραπάνω) και να ετοιμάζεσαι να πάρεις και άλλα χαρτιά-πιστοποιητικά για καθε πιθανή σου ιδιότητα (γνώση υπολογιστών, ξένων γλωσσών, παρασκευής σπανακόπιτας, επιτυχούς χρήσης τουαλέτας και καζανακίου). Μαζί με αυτά να έχεις και άλλα χαρτιά-τεκμήρια, χαρτιά-αποδείξεις, χαρτιά-τιμολόγια, χαρτιά-χαρτιά (αυτά τα αδιευκρίνιστα που είναι απλώς χαρτιά...).

Τώρα να σε δω φιλενάδα να σκορπάς τον χαρτοπόλεμο.

Στον αγώνα των αποδοχών

2007-04-10T13:24:00.000+03:00

Κοίτα πως μπλέκονται πάλι τα μαθηματικά στη μέση φιλενάδα. Από νεαρή ηλικία σε γοήτευε αυτός ο πολύπλοκος κόσμος. Που αρκούσαν δύο απλά νουμεράκια και ένα σύμβολο για να γίνει το θαύμα, και όσο προόδευαν τα σύμβολα, τα θεωρήματα και οι ταυτότητες τόσο μεγαλύτερη περιέργεια και ενθουσιασμό σου προκαλούσαν. Τι σε είχε πιάσει τότε φιλενάδα στην κορυφή της εφηβείας και έλυνες μανιωδώς ασκήσεις στις διακοπές σου, αντί να ανακαλύπτεις τα μυστικά του μακιγιάζ και την τέχνη του να περπατάς σε τακούνια -φλέγοντα ζητήματα που απασχολούσαν τις φίλες σου- περπάτα τώρα πάνω στα τριόνυμα...

Αλλά το καλύτερό σου ήταν τα αξιώματα. Αυτή η αποδοχή της αδιάψευστης συνθήκης. Το να δέχεσαι αβάδιστα και αβίαστα το θεμέλιο και να χτίζεις όλο τον κόσμο.

Χωρίς δεύτερη κουβέντα, χωρίς αμφισβήτηση, απλώς γιατί έτσι είναι.

Τόσο όμορφα και αρμονικά ταίριαζαν όλα μεταξύ τους, κούμπωναν το ένα μέσα στο άλλο. Μετά σου κλήρωσε η πραγματικότητα εκτός μαθηματικών και έχασες τη μπάλα φιλενάδα, και εγκατέλειψες τα μαθηματικά και το έριξες στις τέχνες, μιας και είναι η καλύτερη εκδοχή της πραγματικότητας που διάλεξες. Με συνθήκες και αξιώματα ρευστά. Με την επιλογή της αποδοχής. Και άρχισες τον αγώνα...

Εστεμμένη στη μετάφραση

2007-04-01T16:59:00.000+03:00

"...So you are a Drama Queen!"

Τι όμορφα παραπλανητικός τίτλος που σου αποδόθηκε φιλενάδα! Τι υπερπαραγωγή! Και πόσο εύκολα ξεγλιστράει η πραγματικότητα -αρκεί μια μικρή παρερμήνευση και ένας ΠερουβιανοΣουηδός κιθαρίστας για να γίνει η στέψη!

Η αλήθεια είναι πως λόγω διαφόρων συγκυριών έχεις κατά καιρούς στεφθεί Δραματική Άνασσα και στο παρελθόν, καθώς έχεις επίσης χαρακτηριστεί ως Απόφοιτη Δραματικής Σχολής στα 17 σου -εξαιρετικά εντυπωσιακό επίτευγμα είναι η αλήθεια, σχεδόν πλησίασες την Σίρλευ Τεμπλ... Και όλα αυτά χάρις στον πλούτο της Ελληνικής γλώσσας βεβαίως βεβαίως, που σε πολλές περιπτώσεις έχει μεταφέρει αυτούσιες τις πιο δυνατές της έννοιες στα λεξιλόγια των αλλοδαπών (μην το παρατραβάς φιλενάδα γιατί σε βλέπω πρώτο όνομα στο ΤηλεΑστυ...)

Προδίδοντας λοιπόν την καταγωγή σου -είτε σε γηγενείς είτε σε αλλοδαπούς- προκαλείς πάντα σχόλια, άλλοτε κακόγουστα και τεττριμένα και άλλοτε ευφυέστατα και άκρως αστεία. Και μιας και η έμφυτη τάση σου στην εκφραστική γκριμάτσα προδίδει την κάθε σου σκέψη, ο παραλληλισμός μεταξύ καταγωγής και ιδιότητας είναι άμεσος αλλά παρόλα αυτά ατυχής.

Αλλά τι φταις και εσύ που αποφοίτησες από το 2nd School of Drama?

Δικαίωμα στον Ύπνο

2007-03-28T10:50:00.000+03:00

Τους τελευταίους δύο μήνες φιλενάδα, δεν είναι πως δεν κοιμόσουν, αλλά να, ονειρευόσουν έναν καλύτερο ύπνο. Άλλος ονειρεύεται ένα καλύτερο αύριο, άλλος ένα καλύτερο αυτοκίνητο, άλλος παγκόσμια ειρήνη (ειδικά αν είναι πάνω από 1.80 με μακρύ ξανθό μαλλί).

'Ονειρα είναι αυτά φιλενάδα ο καθένας κάνει όσα θέλει, όπως τα θέλει και δε δίνει και λογαριασμό σε κανένα. Απολύτως σεβαστό και κάτι παραπάνω απο κατανοητό. Αυτούς τους δύο μήνες εσύ διάλεξες το όνειρό σου να είναι άμεσα συνδεδεμένο με τον τόπο παραγωγής του, να έχει μια συνάφεια βρε αδερφέ. 'Ηταν τόση δε η επιθυμία σου για έναν καλύτερο ύπνο που αποτελούσε ένα από τα φλέγοντα θέματα συζήτησης με φίλους, συγγενείς, συναδέλφους, γνωστούς, και (που πας κακομοίρα;;;) αγνώστους.

[σ'αυτό το σημείο μικρή και αφελεστάτη μετανάστρια ακόμη δεν έχεις πάρει γραμμή πως ο κόσμος είναι καχύποπτος, πως στην Ελλάδα το να μιλήσεις σε άγνωστο του αντίθετου φύλου ισοδυναμεί με πρόταση γάμου, φαντάσου τι γίνεται όταν η πρόταση που ξεστομίζεις εμπεριέχει μέσα τη λέξη κρεβάτι...]

Απειλές, κατάρες, ξόρκια. Προσευχές, τάματα, μετάνοιες. Βαλεριάνα. Υπουργείο Ανάπτυξης. Ινστιτούτο Καταναλωτή. Σουφλέ πατάτας. Τα δοκίμασες όλα, και φυσικά πιάσαν όλα! Αυτονόητο!

Και ω! του Θαύματος! το όνειρό σου γίνεται πραγματικότητα! Δάκρυα χαράς κυλούν στα ροδαλά σου μάγουλα, καθώς αντικρίζεις το Πολυπόθητο. Αυτό που θα σου χαρίσει τον Καλύτερο Ύπνο (σαφώς και πολλά άλλα καλύτερα, αλλά δεν είναι της παρούσης το ξεμπρόστιασμα!)...

Tonight Matthew I'm gonna be ...asleep!*

*Σημ.: Κλασσική ατάκα από την εκπoμπή/show Stars in their eyes της Αγγλικής τηλεόρασης, με την οποία οι παίκτες ανακοινώνουν στον παρουσιαστή -τον Μάθιου ντε!- ποια διασημότητα θα υποδυθούν...

Δε βλέπω χέρια...

2007-03-26T00:03:00.000+03:00

Εντάξει φιλενάδα αυτό πια το ξέρεις. Στην ανθρώπινη βλακεία δεν υπάρχει όριο λέμε. Είναι παντού, την κατέχουν όλοι και κατά περιπτώσεις είναι απίστευτα χρήσιμη. Στο δικό σου βασίλειο, όποτε κάνεις μεγαλειώδη γκάφα περνάς τέλεια. Φροντίζεις να τη διαδώσεις αστραπιαία ώστε να έχεις την ευκαιρία να γελάσεις όσο το δυνατόν περισσότερο, κάθε φορά δυνατότερα, να φτάσεις μέχρι δακρύων.

Τις λατρεύεις τις αμετροεπείς βλακείες σου, περνάς υπέροχα και μάλιστα νιώθεις πολύ περήφανη γιά όλες. Ειδικά για αυτές που δεν υπάρχει κανένας τρόπος να εξακριβωθούν, παρά μόνο αν τις ξεστομίσουν τα χειλάκια σου. Αυτές είναι οι καλύτερες, οι καλυτερότερες!Έχεις την αποκλειστικότητα και δε τη μοιράζεσαι με τίποτα.

Εκεί λοιπόν είναι που απορείς με μερικούς ανθρώπους που κάνουν τα πάντα να καλύψουν τη βλακεία τους, να κάνουν άμεση μετάθεση βλακείας στον παρακείμενο, να αποκυρήξουν τη βλακεία.Χειρότεροι δε όλων φιλενάδα είναι αυτοί που ενώ την κάνουν (και συνήθως κατά συρροή και εξακολούθηση) δεν την ψιλιάζονται με την καμία. Αυτοί όχι! Αυτοί δεν αντέχονται, δεν παλεύονται.

Και εκεί ακριβώς χάνονται τα όρια, εκεί παραδέχεσαι πως η έννοια άπειρο υφίσταται πραγματικά και όχι μόνο μέσα στους μαθηματικούς τύπους -που παρεπιμπτόντως πολύ σε διασκεδάζουν.

Παρόλα αυτά όμως εσύ στην ερώτηση "ποιος το έκανε αυτό;" συνεχίζεις να σηκώνεις επιδεικτικά και με μανία το χέρι σου και να ξεσπάς σε άκρατα γέλια μαζί με όλο το βασίλειο!

Γύρω γύρω γύρη

2007-03-19T20:35:00.000+02:00

Είναι τώρα μερικές μέρες φιλενάδα που όλα έχουν καλυφθεί από ένα λεπτό ημιδιαφανές κίτρινο στρώμα. Η αλήθεια είναι πως σου φαινόταν αρκετά διασκεδατικό αυτό το σεληνιακό τοπίο, μέχρι τη στιγμή που σου'σκασε το πρώτο φτέρνισμα. Αυτός ο μικρός προάγγελος σε τάραξε πάλι ρε γαμώτο, πάνω που νόμιζες πως θα τη σκαπουλάρεις φέτος. Πίστευες πως οι αλλεργίες σε ξέχασαν, πως γλίτωσες από το ακατάπαυστο φτέρνισμα, τις μονόπλευρες εισπνοές από το διαθέσιμο ρουθούνι, τα πρισμένα κόκκινα μάτια, την ανελέητη φαγούρα. Είχες την ψευδαίσθηση πως μπορείς να βγεις ελεύθερα στη φύση, να αναιρέσεις τον κανόνα "σιχαίνομαι τα άνθη", να το παίξεις άνετος και ειρηνόφιλος φυσιολάτρης.

Αλλά για ακόμη μια χρονιά το αγαπημένο σου αστικό τοπίο έκλεψε την καρδιά σου, και παραμένεις ηδονικά σκατόψυχη, πετώντας στα μούτρα οποιαδήποτε υποψία ευγενικής χειρονομίας συνδεδεμένη με τις σωτήριες αλλεργίες σου. Εύγε!

Ξάγρυπνες ώρες

2007-03-14T21:55:00.000+02:00

Γύρω στις 4 το πρωί χαζεύεις το δρόμο που κυλάει δίπλα σου από το παράθυρο. Η πόλη σε φάση REM, και οι δικοί σου βολβοί σε απλή περιστροφική κίνηση. Το μυαλό σου πάλι πηχτός χυλός φιλενάδα, έτσι ώστε όλες οι τραγικές αλήθειες να επιπλέουν χωρίς το άγχος της μεταφοράς απο διερχόμενα ρεύματα.

Τις βλέπεις τις περισσότερες - η διαύγεια του αλκοόλ σου λέει! Σχεδόν διαστροφικά σου αρέσουν όλες γιατί σου διεγείρουν όλα τα (συν)αισθήματα.

Αηδία από τις άθλιες περσόνες των μίντια.

Μελαγχολία αλλά και μαζοχιστική θαλπωρή για τα επαγγελματικά σου.

Απορία για το ηλίθιο και απολύτως άχρηστο "ταλέντο" σου να απομνημονεύεις στίχους τραγουδιών ακατάπαυστα.

Μέγα γέλιο γιατί τα αδέλφια Κατσάμπα είναι στην πραγματικότητα ξαδέλφια.

Γλυκιά προσμονή για μια ακόμη "λάθος" επιλογή που έρχεται.

Αμηχανία γιατί ο ταρίφας ξέχασε να βάλει το ταξίμετρο.

Νύστα γιατί πήγε 4.30 και έχεις δουλειά το πρωί μικρή μου.

Χμ...γουστάρεις ρε φιλενάδα άπειρα τέτοια σκηνικά! Σημαίνουν πως ζεις...

in God we trust...

2007-03-10T05:42:00.000+02:00

Γιατί λες και εσύ φιλενάδα να το ρίξεις στο σιγουράκι, μιας και έχεις τσακωθεί με την τύχη τελευταία. Κυρίως όταν σε φέρνουν αντιμέτωπη με αυτή την αδυσώπητη, δεν τα πας καθόλου καλά. Λες να κάνεις την καλή -δηλαδή να το ρίξεις στην αγαπημένη σου χαζομάρα- αλλά σε προλαβαίνουν τα γεγονότα και το κόλπο πια δεν πιάνει.

[Ok, fold back που σου έλεγε και μια ψυχή κάποτε!]

Ως μαμά κλώσα πρέπει να στρώσεις τον τροφαντό σου κωλαράκο και να κάτσεις υπερήφανα στα αυγά σου. 'Ελα όμως που τα κλωσόπουλα ξεμύτησαν, βγάλανε ράμφος μυτερό και βασανιστικά τσιγκλάνε τα πουπουλένια οπίσθιά σου. Ποια η θέσις σου φιλενάδα μέσα στο κοτέτσι; ο-ε-ο;

Δεν πάμε καλύτερα για ράφτινγκ, τώρα που ανοίγει και ο καιρός...

La verité dans le vin

2007-03-08T00:43:00.000+02:00

Σου κλήρωσε τις προάλλες φιλενάδα ηλεκτρονικό γραμματάκι από παιδική φίλη-συμμαθήτρια, η οποία ούσα πλέον καθηγήτρια ανακάλυψε ανάμεσα στους μικρούς δυνάστες τον -κατά 20+ χρόνια μικρότερο- κλώνο σου, και περιχαρής κραδαίνει τη φωτογραφία-ντοκουμέντο. Αρχικά γελάς γιατί όντως η εικονιζόμενη άνετα κερδίζει τον τίτλο "ξανθιά διαόλου κάλτσα 2007" που σου είχε απονεμειθεί χρόνια πριν. Έπειτα αναρωτιέσαι αν η εστεμμένη σου κέρδισε τον τίτλο επάξια. Δηλαδή φιλενάδα, λες και αυτή να πίνει ξύδι κατευθείαν από το μπουκάλι; Να ψαλιδίζει τις μισητές κόκκινες κάλτσες ώστε να πείσει τη μαμά πως τις έφαγαν οι σκόροι, και ουφ! τι κρίμα που δεν μπορεί να τις ξαναφορέσει; Να παγιδεύει μυρμήγκια σε πλαστικά διαφανή κουτάκια και να τα παρακολουθεί μέχρι αυτά να χάσουν τη μάχη με την ασφυξία; Όσο την κοιτάς με το στέμμα-κορδέλα-ανθοδέσμη, την έχεις ικανή για πολλά περισσότερα και μπράβο της!

Ωστόσο την προσοχή σου τώρα έχει τραβήξει ο αποστολέας. Καταρχήν είναι συγκινητικό που θυμάται πως ήσουν πριν 20+ χρόνια και εν μέρει κολακευτικό μιας και μπορείς ωραιότατα να υπερηφανεύσαι πως ο χρόνος σε προσπέρασε [ό,τι και αν συνεπάγεται αυτό...]. Από την άλλη πάλι, η συγκεκριμένη επί 12 συναπτά έτη ήταν το αμέσως προηγούμενο επίθετο από 'σένα στον κατάλογο με αποτέλεσμα να την έχεις συνδέσει άμεσα με την εφίδρωση. Ύστερα, στεγνή πια, ξεκίνησες για σπουδές, μεταπτυχιακά, δουλειές και όλα αυτά τα όμορφα της ενήλικης περιόδου.

Μοιραία, αρχίζεις φιλενάδα την προβολή της υπερπαραγωγής "Αυτή είναι η ζωή σου - φρόντισε να συνεχίσεις τις μαλακίες για να κάνουμε sequel". Τέλος καταλήγεις να ανοίξεις το ψυγείο, γιατί ένα ποτήρι λευκό κρασί είναι πάντα μια καλή συνέχεια.

Epicuri de grege porcum

2007-03-01T16:53:00.000+02:00

Γιατί έτσι είναι φιλενάδα, τώρα που μπήκες στην άνοιξη και μιας και το έριξες στα λατινικά γνωμικά θυμήθηκες και τον φιλαράκο σου τον Οράτιο που όχι μόνο ήξερε να γουρουνιάζει αλλά το είχε αναγάγει και σε φιλοσοφία και το απολάμβανε δεόντως. Έτσι απλά και απενεχοποιημένα.

Άλλωστε όπως και να το δεις, τούτη η ύπουλη εποχή (η άνοιξις βεβαίως βεβαίως, για να μην μπερδεύεσαι με κοινωνικοπολιτικές θεωρείες) ενδείκνυται για πάσης φύσεως γουρουνιές. Σου έσκασε ωραία και καλά με έναν 'Ηλιο Αυτοκράτορα που'σερνε ξωπίσω αυτήν την υποτακτική του, την Απέραντη Θάλασσα και τρέχα τώρα να μαζέψεις εσύ μυαλά και μάτια, αυτιά και στόμα, σπλήνα και συκώτι! Είναι ώρα τώρα για τέτοιες παρακινδυνευμένες αθλοπαιδιές στη μέση του καιρού; Η σταυροκουνιάδα του γαμπρού της ξαδέλφης σου που το δοκίμασε, της βούλωσε η μπανιέρα για 3 μέρες, ερωτεύτηκε τον υδραυλικό και τώρα ζουν ευτυχισμένοι στις χρυσαφένιες ακτές της Λούτσας.

Φώναξε και εσύ μικρή ταλαίπωρη τα άλλα δύο γουρουνάκια και ξεκινήστε το φύσημα μπας και πέσει αυτό το βρωμοκαλύβι του Λύκου, που σας την είχε φέρει τοιουτοτρόπως στο προηγούμενο επεισόδιο.

Διακοπές στους ορυζώνες

2007-02-24T16:46:00.000+02:00

Ήθελες τώρα εσύ μικρή και αφελεστάτη να κρυφτείς για λίγο, να μη δώσεις λέει σημεία ζωής για λίγο, να αφήσεις λίγο χρόνο να περάσει μιλώντας ακατάπαυστα Κινέζικα. Δεν έλαβες υπόψην όμως φιλενάδα τα σημεία των καιρών. Τόσα και τόσα καταστήματα ένδυσης/υπόδησης/αξεσουάρ άνοιξε η συμπαθής κίτρινη φυλή.

Οι δρόμοι πέριξ της πλατείας Κουμουνδούρου σφίζουν από σκούτερ τιγκαρισμένα με κούτες εμπορεύματος, αλλά εσύ και πάλι χάζευες! Δε σκέφτηκες ελαφρόμυαλο κοράσιο πως κάποιος από όλους αυτούς θα παραδίδει μαθήματα και μάλιστα ταχύρυθμα, έτσι που να ξεπετάνε γραμματική και συντακτικό σε 2 μήνες και να τους μένει μόνο το λεξιλόγιο... Και να που αρίστευσαν τα μαθητούδια, και σου αρχίσαν το διάλογο φιλενάδα και δεν ξέρεις από πού να φύγεις!

Βγάλε αυτή την πορφυρή μεταξωτή ρόμπα με το δράκο από πάνω σου, σβήσε και τα φαναράκια τώρα που τέλειωσε η φιέστα και άντε να μαγειρέψεις κανένα παστίτσιο που μας φλόμωσες στα νουντλς και τις σούπες από φτερό καρχαρία δυο μήνες τώρα. Μόνη σου ελπίδα πια ο εθελεντισμός στην ολυμπιάδα του Πεκίνου.

Όλοι στον καταυλισμό

2007-02-20T00:14:00.000+02:00

Σου ήρθε λέει τώρα φιλενάδα αυτή η αίσθηση της ανεξήγητης χαζοχαρουμενιάς. Για την ακρίβεια έχεις πέσει ευλαβικά στα γόνατα και ευχαριστείς τον Πανάγαθο που επανήλθε!

Ξέρεις ποια, αυτή με την οποία τη σκαπούλαρες εντέχνως και απολύτως ανώδυνα, χρεωνόσουν την κάθε σου μαλακία και ξέσπαγες σε ακατάπαυστο γέλωτα. Μετά λοιπόν απο άπειρες ώρες ενηλίκων ήρθε επιτέλους η ώρα του παιδιού! Σαν λίγο άδικο σου κάνει αυτό σε αναλογία φιλενάδα τώρα που το ξανασκέφτεσαι, αλλά αυτά τα δευτερεύοντα μαθηματικά ποτέ δε σε απασχόλησαν ιδιαιτέρως...

Ξαναβρήσκεις αστείο τον εαυτό σου, και κατά περιπτώσεις απολύτως γελοίο, αλήθεια το καταδιασκεδάζεις -τώρα που πότησε η φούξια μπογιά στο κεφάλι- και όντως παραδέχεσαι πως αυτό είσαι, ξέχνα εκείνο το παχύ πράσινο και κολλώδες στρώμα μούχλας που είχε περιέργως καλύψει το μικρό σου σκαλπ.

Μάζεψε λοιπόν τους κολλητούς σου -την Χειμερινή Ηλιαχτίδα του Φθινοπώρου, τον Γυμνιστή με το Εμπριμέ Μπικίνι και τη Χιονοστιβάδα που Kατρακυλάει Aργά στην Πλαγιά- και πάτε να τρέξετε ανέμελα στη σαβάνα με τις ζέβρες!

Χαρτοκιβώτια ΝΟΥΝΟΥ

2007-01-22T23:12:00.000+02:00

Εντάξει το παραδέχομαι, κλεμένος τίτλος... Αλλά ρε φιλενάδα σου πάει γάντι στην παρούσα και το ξέρεις! Και όση ώρα τα γεμίζεις σιγοτραγουδάς και περιμένεις λέει τώρα το γαλάζιο φορτηγό. Το ξέρεις φυσικά ότι αυτό που ουσιαστικά σε κουράζει δεν είναι το μάζεμα, αλλά ότι στην όλη διαδικασία θα πέσεις μούρη με μούρη με το παρελθόν σου.

Αααα το παρελθόν! Κοίτα να δεις πως έχουν τώρα τα πράγματα. Το παρελθόν λοιπόν χωρίζεται σε τρεις βασικές κατηγορίες -οι οποίες σαφώς χωρίζονται σε υποκατηγορίες, για τις οποίες ουκ έστιν αριθμός...

Στο Καλό Παρελθόν: αντικείμενα και φωτογραφίες που αγαπάς, νοσταλγείς, χαίρεσαι τελοσπάντων να τα βλέπεις. Παράδειγμα αυτή σου η φωτογραφία που είσαι η απόλυτη θεά χ κιλά πιο αδύνατη και με καταπληκτικό μαλλί (σ'αυτή την περίπτωση μπορείς τάχυτατα και απολύτως επώδυνα να πέσεις στην παγίδα της σύγκρισης Καλό Παρελθόν/ Κακό Παρόν, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία)

Στο Κακό Παρελθόν: ναι αυτό ακριβώς που θέλεις να αποφύγεις, αντικείμενα και φωτογραφίες που προκαλούν θυμό, πόνο, άρνηση και όλα τα συμπαραμαρτούντα. Παράδειγμα φωτογραφίες που ξέχασες να καταστρέψεις -με πρώην ή άνευ, δεν έχει σημασία (και σε αυτή την περίπτωση απολύτως φυσιολογικά και αρκούντως φιλάρεσκα κάνεις τη σύγκριση Κακό Παρελθόν/ Καλό Παρόν, αλλά και αυτό είναι μια άλλη ιστορία, σαφώς καλύτερη από την προηγούμενη)

Στο Ουδέτερο ή Αδιάφορο Παρελθόν: και πώς θα μπορούσε να λείπει, είναι όλα αυτά που απλούστατα κρατάς για πρακτικούς λόγους, και που δεν σε βάζουν σε καμία διαδικασία σύγκρισης με το παρόν, αφού είναι εξ'ορισμού ουδέτερα ή αδιάφορα (αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία, ίσως και Η ιστορία..)

Πακέταρες λοιπόν επιτυχώς μετά από έναν ορυμαγδό εσωτερικών και εξωτερικών συγκρούσεων και πλέον είσαι έτοιμη φιλενάδα και μπράβο σου! Και να'σου όλη η ανεμελειά και η χάρη ήρθε και σε έλουσε από το πουθενά, και κουβαλάς -μόνη σου;- χορεύοντας τις κούτες σαν την Φοντάνα σε ελληνική ταινία του '60, με σούπερ μίνι και λευκές μπότες, ενώ ο Σειληνός σε περιμένει στο ρελαντί.

(Βέβαια, τώρα που τον ξανακοιτάς σα να σίτεψε λίγο αυτό το παιδί, σαν να άλλαξε κομμάτι... και του Μπαζίλα δε του πολυ-πάνε οι λευκές μπότες, άσε που δεν μπορεί να σκύψει άνετα με αυτό το μίνι...)

Τα φορτώνεις με συνοπτικές διαδικασίες και περιμένεις το επόμενο κεφάλαιο: Την ώρα να ανοίξεις τα δώρα...

ο καινούριος χρόνος επιστρέφει...

2007-01-03T12:15:00.000+02:00

Να έχουμε μια πραγματικά καλή χρονιά με υγεία και όλα τα συνεπακόλουθα. Λόγω της ημέρας, λίγο τα λόγια τα παπά -πολύ θέλει;- να που όλοι οι ευσεβείς σου πόθοι φιλενάδα βγαίνουν στην επιφάνεια, παίρνεις θάρρος και κάνεις δηλώσεις -paroles paroles paroles, αν και το κουβέντες κουβέντες κουβέντες σου κάθεται καλύτερα από εκείνη τη φωνή- και χαίρεσαι ολίγον τι παραπάνω. Ναι ναι φέτος θα βγούμε όλοι νικητές, όχι σαν πέρσυ που μας την εφέραν και πω πω πω τι χάλια χρονιά χριστέ μου, μη σου τύχει.

Μακάρι και σου το έυχομαι ολόψυχα. Μόνο κάνε μου μια χάρη. Τις επόμενες εβδομάδες που θα είσαι μποτιλιαρισμένη στους αφιλόξενους δρόμους να τραγουδάς δυνατά "καλή χρονιά καλή χρονιά". Στο τέλος του (κάθε) μήνα, που θα σημαίνει και το τέλος του χρηματικού σου αποθέματος, άρα και το πέρας της λογικής, σιγοψιθύρισε σε παρακαλώ "τρίγωνα κάλαντα μες τη γειτονιά". Όταν εκεί γύρω στο καλοκαίρι -του ιδίου αγαπημένου σου έτος- τηγανίζεις αυγά στο καπώ του αυτοκινήτου με 45 υπό σκιάν, ρίξε ένα "χιόνια στο καμπαναριό". Και για να μην ξεχνιέσαι, όταν θα αποχωρίζεσαι τον μεγάλο σου έρωτα το φθινόπωρο -ή όποια άλλη εποχή σου κάτσει- βγες να σολάρεις με το "Ρούντολφ το ελαφάκι" (ναι ναι την ελληνική έκδοση παρακαλώ, για να σου πιαστεί καλύτερα). Για να φτάσουμε περιχαρείς και πάλι στις παραμονές της επόμενης χρονιάς, να ξορκίζουμε την περασμένη (αυτήν ντε! την καινούρια!).

Πάντως, μιας και τα φχαριστιέσαι όλα τα παραπάνω, προτιμώ το "Αλληλούια"!

άλλη μια χρονιά στην πλάτη σου

2006-12-25T13:28:00.000+02:00

Τα χριστούγεννα είναι μια καλή περίοδος να καταλάβεις πόσο έχεις μεγαλώσει. Άρχικα σε βλέπουν οι θείες/θείοι και σου λένε "πώς μεγάλωσες; ολόκληρη γυναίκα!" και αυτό είναι το πιο ανώδυνο -άλλωστε κάθε χρόνο το ίδιο σου λένε, από τότε που πήγαινες λύκειο. Ακολουθούν τα ξαδέλφια -πάνω κάτω στην ηλικία σου- και σου θυμίζουν πως ναι μεν μεγαλώνεις αλλά πλέον δεν ψηλώνεις, γιατί τα παιδιά τους έχουν αρχίσει να σε φτάνουν -ή και να σε ξεπερνάνε... Παρόλα αυτά αδιαφορείς γιατί όλα αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά και αναμενόμενα.
Την αιχμή του δόρατος κρατάνε πάντα οι γονείς. Αρχικά η καλή σου μητερούλα σε παίρνει από το χεράκι και σου λέει να πάτε για ψώνια. Χαίρεσαι εσύ φιλενάδα γιατί επιβεβαιώνεται η υποψία σου πως ο Άγιος Βασίλης δε σε ξέχασε και φέτος. Ούτε και ο καινούριος χρόνος. Και η μανούλα σου το πήρε γραμμή νωρίς, και ξαφνικα χωρίς να το καταλάβεις αντί να βρίσκεσαι πάνω στο πόνυ να βγάζεις φωτογραφίες είσαι μπροστά στο stand της Estee Lauder και αγοράζεις αντιρυτιδική κρέμα για τα μάτια -με την αρωγή της μανούλας λέμε!
Ο πατέρας σου, ως πιο σώφρων -ή τουλάχιστον έτσι νομίζεις- δεν ασχολείται με αυτά. Τον απασχολούν τα επαγγελματικά σου, και πως πρέπει πια να αναλάβεις δράση, να στήσεις τη δουλειά σου, τι περιμένεις; να μεγαλώσεις;
Είναι και αυτός ο καινούριος τρόπος υπολογισμού της ηλικίας σου, μετά την 1η του γενάρη παίρνεις όλο το χρόνο συν ένα δώρο -ασχέτως που τα γενέθλιά σου ήταν πριν τρεις μήνες! Και όταν τολμήσεις να αντιδράσεις ακους " εεε... ενας χρόνος πάνω ένας κάτω... αλλωστε του χρόνου πόσο νομίζεις πως θα είσαι;"

[...]
Καλή σου χρονιά γλυκειά μου, για μας θα είσαι πάντα μικρή , όσα χρόνια και αν περάσουν! Αυτό είναι το μεγαλείο...

Είσαι μέσα;

2006-12-20T02:08:00.000+02:00

Ξυπνάς το πρωί. Αφήνεις στην άκρη το ημερολόγιο που λέει 19 δεκέμβρη, κοιτάζεις έξω που λέει 19 απρίλη. Η τύχη στα έχει φέρει έτσι που δε δουλεύεις σήμερα, ευχαριστείς τον πανάγαθο και ξεκινάς να οργανώνεις τον πρώτο ρέμπελο καφέ -δηλαδή ανάβεις τσιγάρο, παίρνεις παραμάσχαλα το τηλέφωνο και ενώ ακούς την καφετιέρα να κοχλάζει αναλύεις τα πάντα... Εκείνη τη στιγμή σκέφτεσαι πόσο τυχερό είσαι που σου ΄κατσε τρίπτυχο ρεπό-ωραία μέρα-διαθέσιμοι φίλοι, και λες "δεν είναι δυνατόν"!
...και έχεις δίκιο! ΔΕΝ είναι!
Κάποτε εκείνος ο συμπαθής ψαρομάλλης τραγουδούσε με επιφανειακή ανεμελιά "...γιατί όταν χτυπάει το τηλέφωνο 9 φορές στις 10 είναι για κακό" αλλά εσύ φιλενάδα, ούσα αφελής κορασίδα δεν έδινες τη δέουσα σημασία, κοινώς έλειπες σ'αυτό το μάθημα. Γι'αυτό το λόγο -αλλά και επείδη εξακολουθείς να πιστεύεις οτι αυτό το τραγούδι βγήκε πέρσυ- σηκώνεις το ρημάδι μόνο και μόνο για να καταλάβεις την προφητεία του επόμενου στίχου " θα κάτσω σπίτι" και να δεις ποια είναι η δίκαιη τιμωρία σου, παλιοκοπανατζού.
Η συγκάτοικος από την άλλη άκρη σου λέει πήρα τα κλειδιά σου, της λες δεν πειράζει έχεις τα δικά της.
Rephrase.
Η συγκάτοικος από την άλλη άκρη σου λέει πήρα και τα κλειδιά σου, της λες Ααα! (και δεν της λες τι σκέφτεσαι).
Και για να αφήσεις τις περιστροφές και τους νοητικούς λαβυρίνθους -μη το κουράζεις και το κάψεις, θυμήσου πως δεν έχεις απόθεμα- όπως σου τραγούδησε σοφά ο προφήτης, θα κάτσεις σπίτι. Ούτε για τσιγάρα στο περίπτερο κακομοίρα μου, και μην ακούσω κιχ! Από σήμερα μετονομάζεσαι σε Κωσταλέξη, κάνε τα κουμάντα σου και τύπωσε καινούριες κάρτες. Και κοίτα να τις κάνεις σε λεπτό χαρτί, να χωράνε από τη χαραμάδα της πόρτας.

Το πειρατικό του Αη Βασίλη

2006-12-19T02:14:00.000+02:00

Δύο εβδομάδες προεγχειρητικής γαλήνης. Μετά θα έχουμε ανοίξει όλοι - με βαθιές τομές από το νυστέρι- από τη βαρυστομαχιά. Και ευτυχώς για μένα που βρίσκομαι σ'αυτήν την οικογένεια-γκρουπ ψυχανάλυσης.

Φέτος λέει, η ιδέα είναι (των γονέων δηλαδή, γιατί πίσω από κάθε υπέρλαμπρη ιδέα τέτοιου τύπου πάντα αυτούς βλέπεις...) να κάνουμε εναλλακτικό μενού χριστουγέννων. Ξέχνα φιλενάδα τα κοψίδια, τις πίτες, τα σουφλέ και όλες αυτές τις λιπαρές που καταβροχθίζεις. Άσε τα τριγλυκερίδια να κάνουν ποδαρικό σε άλλο σπίτι και έλα να ρουφήξουμε τις θάλασσες. Ήρθε η εκδίκηση του Ω3. Προσωπικά ουδέν πρόβλημα, μιας και ότι βγάζει η θάλασσα (από φύκι μέχρι βότσαλο δηλαδή) είναι παραπάνω από καλοδεχούμενο προτίστως στον ουρανίσκο και δευτερευόντως στο στομάχι! Αλλά η ευρηματικότητα αγάπη μου δε σταματά εδώ... και μιας και το θαλασσινό τη θέλει την ατμόσφαιρά του -να σου΄ρθει το ιώδιο από την πηγή, pure που λένε και στο χωριό μου- η εκδρομή στον πλησιέστερο παραθαλάσσιο προορισμό μοιάζει απολύτως λογική και εξίσου αναγκαία.

Άσε λέει τους άλλους να παίρνουν τα βουνά, γιατί φέτος το χιόνι το έχει η θαλασσίτσα! Εκείνο βρε κουτό, το άσπρο που αφρίζει το βλέπεις; Ε! πάρτο απόφαση γιατί αυτό είναι το χιόνι, και αυτά που σου μαθαίνανε μικρό για τα σαλέ στα χιονοδρομικά στις ανεμοδαρμένες βουνοπλαγιές παρέα με τη ζουμπουρλού τη Χάιντι είναι μόνο για τους απογόνους του Άντερσεν σου λέει -άντε και των αδερφών Γκριμ, που θα'ναι και περισσότεροι.

Θα κάνω λοιπόν φέτος τη φασαρία μου δίπλα στο κύμα και θα περιμένω τον Αη Βασίλη-Κάπτεν Ιγκλο να μου σκάσει με το ιστιοφόρο τίγκα στην ψαροκροκέτα. Α! και που΄σαι... το νου σου στα αγκαθάκια!